Medische begeleiding

Fysiotherapie De Buitenpraktijk biedt snelle behandeling voor ZVV leden

Het bestuur is kort geleden benaderd door Peter Tuyp van Fysiotherapie De Buitenpraktijk. Peter heeft veel ervaring met de behandeling van (zaal)voetbalblessures en weet daarom als geen ander hoe klachten en blessures moeten worden behandeld en voorkomen kunnen worden. Met Peter is afgesproken dat leden van ZVV voorrang krijgen voor de analyse en behandeling van hun klachten. Het bestuur is zeer content met dit aanbod, waardoor leden van ZVV weer sneller ‘fit’ zijn na een blessure of een andere klacht. Niemand is verplicht van het aanbod van Peter gebruik te maken, maar wanneer je snel geholpen wilt worden, dan is er nu dus een uitstekend alternatief. Peter is ook bereid gevonden af en toe wat te schrijven in onze medische rubriek. Elders in dit magazine vind je zijn eerste bijdrage. Hieronder stelt Peter zich verder aan jullie voor.


“Mijn naam is Peter Tuyp, fysiotherapeut en manueel therapeut.
Sinds 2001 ben ik als fysiotherapeut werkzaam geweest in verschillende praktijken in Amsterdam en Volendam. Ik ben een aantal jaar betrokken geweest bij de medische staf van voetbalverenigingen DWV en DCG in Amsterdam.

Als fysiotherapeut wil ik aanspreekpunt zijn voor alle spelers, trainers en begeleiders van ZVV Volendam. Bij blessures kan iedereen contact met mij opnemen en binnen 24 uur kan de ernst van de blessure worden bepaald en kan een gericht behandelplan worden opgesteld.

Spelers kunnen dus snel onderzocht en behandeld worden.
Hierdoor wordt voor zowel de speler als voor de trainers en begeleiders snel duidelijk hoe ernstig de blessure is en hoelang de speler hierdoor niet in actie kan komen.

Peter Tuyp
Fysiotherapie De Buitenpraktijk
Heideweg 1b
1132 DA Volendam
06 – 13 92 42 35


Spierscheuring (spierruptuur) door Peter Tuyp

Een spierscheuring is een sportblessure waarbij de spiervezels van de spier zijn aangedaan. Dit kan in verschillende spieren voorkomen. De spierscheuring komt veel voor in de kuit en de hamstring. Een spierscheuring is in drie categorieën onder te verdelen:

Categorie 1: Verrekking waarbij slechts enkele spiervezels verrekt zijn, met minimale verscheuring van de vezels (minder dan 10 procent) en zonder dat er een merkbaar defect in de spier te voelen is.

Categorie 2: Verrekking waarbij de spiervezels gedeeltelijk (tussen 10 en 50 procent) zijn gescheurd. Meestal is deze scheuring in de spier te voelen.

Categorie 3: Verrekking waarbij sprake is van een uitgebreide of totale scheuring (50 tot 100 procent) van de spiervezels. Hierbij is een duidelijke, goed palpabele (voelbare) scheur in het spierlichaam aanwezig. De spier kan geheel afgescheurd zijn, normale spierfunctie is dan vrijwel uitgesloten.

Symptomen
Een spierscheuring kenmerkt zich door de onderstaande symptomen:
• Plotseling optredende lokale pijn, vaak met een kramp gevoel.
• Passief rekken of aanspannen van de getroffen spier veroorzaakt pijn.
• Gedeukte en/of abnormaal gezwollen spierbuik boven of onder de aangedane plek.
• Meestal een blauwe verkleuring onder de aangedane plek (na enkele uren/dagen).
• Langdurige stijfheid van de getroffen plek.
• Functie verlies van het lichaamsdeel.

Oorzaken
Diverse factoren kunnen een rol spelen bij het ontstaan van een spierscheur:
• Niet (of onvoldoende) uitvoeren van een warming-up.
• Niet (of niet goed) uitvoeren van de rekoefeningen.
• Verkorte of stijve spieren.
• Een te snelle trainingsopbouw, waarbij in een korte tijd te veel, te intensief en te vaak wordt getraind.
• Eenzijdige trainingsvormen, waarbij vooral de sprongkrachttraining berucht is.
• Ongecoördineerde en explosieve bewegingen.
• (Over)vermoeidheid, waardoor eerder kramp optreedt.
• Er is een verstoring in de spierkrachtbalans.
• Koude en natte weersomstandigheden.
• Een harde of hellende ondergrond.
• Slecht schoeisel.
• Na de inspanning geen cooling-down uitgevoerd.
• Plotselinge belasting van littekenweefsel dat is ontstaan na een blessure en dat tijdens de genezing is samengetrokken, waardoor de normale spierbeweging is beperkt. Door de plotselinge belasting zal het littekenweefsel weer scheuren, met dezelfde verschijnselen als bij de oorspronkelijke blessure.
• Aanwezigheid van infecties.
Maatregelen die je zelf kunt treffen
Maatregelen na het ontstaan van een spierscheur:
• Koel met water, ijs of een cold-pack gedurende 15 tot 20 minuten (leg altijd een doek tussen huid en ijs of cold-pack). Koude vermindert het bloeden van beschadigde bloedvaten omdat ze erdoor samentrekken. Omdat de zwelling gewoonlijk al binnen enkele seconden na het geblesseerd raken komt opzetten, moet zo snel mogelijk met koelen worden begonnen. Wacht niet op een arts.
• Immobiliseren; zorg dat het lichaamsdeel niet beweegt of gebruikt wordt om op te steunen. Rust is noodzakelijk omdat doorgaan met trainen en andere activiteiten de blessure alleen maar erger zouden maken. Gebruik het lichaamsdeel voorlopig niet. Meestal kan na 48 uur weer voorzichtig aan het herstel worden gewerkt, door de spier aan te spannen en te rekken. Ga daarbij voorzichtig te werk en stop zodra u pijn ervaart.
• Compressie; leg een drukverband aan. Het aanleggen van een drukverband heeft tot doel de gewrichten te ondersteunen en te immobiliseren of de zwelling te beperken. Gebruik een elastische zwachtel en verbind het getroffen lichaamsdeel volledig. Controleer of het drukverband niet te strak zit. Zwelling is soms heel nuttig omdat daardoor afweerstoffen worden aangevoerd die de bacteriën doden, maar als de huid niet beschadigd is, zijn de afweerstoffen niet nodig en vertraagt de zwelling het genezingsproces.
• Elevatie; houd het lichaamsdeel omhoog.
Maatregelingen om herhaling te voorkomen (preventie maatregelen):
Om in het vervolg een spierscheuring te voorkomen kunnen preventieve maatregelen genomen worden.
• Warming-up
Doe een goede warming-up van minstens 20 minuten. Begin met 5-10 minuten losjes inlopen en voer daarna de rekoefeningen uit. Voer hierna een aantal versnellingsloopjes uit, waarbij de snelheid naar het einde toe steeds meer wordt opgevoerd.
• Goede trainingsopbouw
Zorg voor een goede trainingsopbouw. ‘Te snel’ en ‘te veel’ is vragen om moeilijkheden. Bij vermoeidheid of stijve spieren moet de training daarop aangepast worden; dribbel lekker los. Train niet verder met een spier die ‘zomaar’ samentrekt of waar de kramp inschiet. Het optreden van kramp is niet normaal! Dit duidt op overbelasting, waarbij er eerder een spierscheur zal optreden.
• Spierversterkende oefeningen
Zorg voor een basisniveau aan kracht (-uithoudingsvermogen). Vraag de trainer een trainingsschema met spierversterkende oefeningen op te stellen, dat gericht is op de nummers die beoefend moeten worden.
• Goede techniek
Het is van groot belang, dat ‘soepel’ te blijven bewegen. ‘Verkrampen’ en ‘forceren’ verhogen de kans op een spierscheur aanzienlijk.
• Cooling-down
Voer altijd een cooling-down uit. Dit voorkomt (zoveel mogelijk) stijve spieren (de dagen) na de training.
Behandeling van de fysiotherapeut
Het is verstandig om na een blessure te starten met een oefenprogramma. Met een oefenprogramma worden de spieren zodanig versterkt, dat zij weer volledig te belasten zijn.
Bij de globale behandelingen van een spierscheuring moet vooral aandacht worden geschonken aan de mogelijkheid van spierzwakte (secundaire spieratrofie) en de noodzakelijkheid van revalidatie en versterking van de gehele spieren. De behandeling is afhankelijk van de ernst van de spierscheuring.
Over het algemeen kan gesteld worden dat na 4-6 weken weer voorzichtig met sporten begonnen mag worden. Dit zal echter per persoon verschillen. Als er nog steeds sprake is van pijn en ochtendstijfheid in de spier dan is voorzichtigheid geboden. Het masseren van de spier versnelt het herstel.
Een verantwoorde functieopbouw van de beschadigde spier vraagt tijd. De invulling van een oefenprogramma verschilt per spierblessure en per persoon.
Globaal kan de trainingsopbouw na een spierscheuring uit de volgende stappen bestaan: onbelast oefenen, wandelen of fietsen, rustig lopen, voorzichtig versnellingsloopjes en langere tempolopen, submaximaal sprinten, voluit sprinten op de training en uiteindelijk de wedstrijd. Zeker bij deze blessure geldt dus: voorkomen is beter dan genezen.